Дефинитивно мирна и неурбанизирана. Мојот локационен идеал се баш изолирано неурбанизираните територии каде може да се биде насамо, било со минорен круг на поблиски, сам, со партнер, со другар...
Добивам нагон на гадење и непријатни пориви кога се наоѓам во урбанизација, прометни локации каде шо е претежно ставено акцент на огромна маса изгубени антропоморфни форми и колективитет. Локалите, кафичите (со ретки исклучоци) не ги посетувам. Моите практики и начини при чинот на излегувања, константно се сведуваат на апстиненција и бегство од целата урбанизација и стадо на луѓе. Од старт вршам селекција која точка на неурбанизирано изолирана локација ќе биде искористена како мое место.